25.06.2012

Hayata Bir Adım Daha Atmak

Sonunda bittiiiiiii ! Evet sonunda kurtuldum! Yani umarım kurtulmuşumdur...

Cumartesi günü son sınavımı verdim ve bitti...İlk seneden üniversiteyi kazanıp bu sınav olaylarından kurtulmam tek isteğim.Dışardan söylenen"amannn nolucak çalışırsın yaparsın sen zekı kızsın"lafları kadar kolay değilmiş bu yıl...Dershane okul ev derken kendimizi unutturdular bize.Bütün sene sisteme eğitimin düzensizliğine bize bu hale getirenlere saydırdık!

Haklıydıkk!

Hakkımızı arıyamıyorduk oda başkaydı.En güzel zamanımızı aldılar bizden.İnsanlıktan çıkardılar.Herkes kendini at gibi hissediyordu.Hatta dünyadan bir haberdik.Hergün saat 07:30da ayaktaydık kahvaltı ne demek unuttuk.Ameleler bile bu kadar ıstıkrarlı çalışıyormudur bilinmez.Kar,yağmur,çamur,güneş farketmez üniversite öğrencisi hep ayakta dimdikk! Herkes acıyordu halimize.Derslerde dalıp dalıp gidiyorduk ya kazanamazsam ne yaparım düşüncesiyle.Birimizin yüzü düşsün hemen  o anda birlik olup hepımız bırbırımızı güldürüyorduk.Bazen sıkıntılarla sınıfın içinde sürekli birbirimizle kavga ediyorduk nereye sataşacağımızı bilemiyorduk.

Hayatın çilesini 18 yaşında çekmeye başlamıştık.Hep bekledim 18 yaşımı sanki çok  önemi varmış gibi,özgürmüşün gibi,herşey biticekmiş gibi...Aslında herşey şimdi başlıyormuş.Öyle çok bir önemi de yokmuş.Kafana göre dilediğin gibi gezip tozamıyormuşun.Ailenin seni ıkına sıkıla kendi hayatından fedakarlıklar yapıp kazandığı parayı dershaneye yatırıncaya kadar.Heh işte tam o andan itibaren bütün yükü omuzluyorsun.Ortaokul zamanımda hiç farketmemiştim yada ettirmemişlerdi.O zamanlar sadece ders sıkıntısı vardı.Çocuklukla karışık anlıyamamıştım olayı.Bu sene hem herşeyin farkında olup hem yorucu bır tempo içinde olup hemde uyuyakaldım haftasonları dershaneyi kaçırdım o kadar para veriyorlar diyip vicdan azabı çektiğim zamanlarım vardı benim.

Her çalışmadığım gün dershaneyi ektiğim gün daha fazla arttı vicdan azabım.Bünye de bir yere kadar dersleri anlamadığım zamanlar hep kendime kızdım.Kendime kızdım etrafıma bağırdım çağırdım.Sınavlarım bittikten sonra ne kadar yanlış yaptığımı farkettım...Kalp kırmak çok kolaymış megerse...Ama kırdıktan sonra pek bir anlam ifade etmiyor.İnsan ne durumda olursa olsun hareketlerini hep kontrol etmeliymiş bende bunu öğrendim bu yıl :)) Bir adım daha attım hayataa

Hayırlısıyla yeni dönemle birlikte bir üniversiteyi kazanmış olurum ve yeni yeni arkadaşlar,tecrübeler ve güzel bir yıl benim olur.Hayat üzülmek için ve kendizi yıpratmanız için çok kısa....Herkese güzel bir hafta diliyorum yüzünüzde ki gülücük kalbinizde ki sevginiz hiç bitmesin...:))

1 yorum:

  1. Greetingѕ frοm Ohio! I'm bored to death at work so I decided to browse your blog on my iphone during lunch break. I enjoy the knowledge you present here and can't wait to
    tаke a look when I get home. ӏ'm shocked at how fast your blog loaded on my phone .. I'm nοt even using WIFΙ, just 3G .

    . Anуhow, good blog!

    My ωeblog - defans oyunları

    YanıtlaSil