8.11.2015

Geri geldim...



Nasıl geri gelsem diye düşündüm ilk olarak,

Yeniyle mi? eskisi ile mi?

Anneme danıştım bir blogger olarak, o da eskisi ile devam etmem gerektiğini söyledi.

Düşündüm düşündüm... Yenisi için uzun bir zaman gerekliydi. Eskisinin de isminde tereddütlüydüm.

Sonuç olarak 17 yaşım ile 22 yaşım birbirini tutmaması gayet doğal :))

Adı değişir dediler sonra değişmeyeceğini öğrendim. Bende değer verdim 17 yaşıma ve aynen böyle kaldım.

Ayrıca ismime de anlam yükledim. Yeni bir yazı yazdım hemen fotoğrafımın altında :))

Yandaki yazı üzerine zamanla uzunca konuşacağız zaten,

Geri gelmem şerefine konuşmak istiyorum.

Ben hep yazı yazmayı sevdim. Hayatım boyunca da seveceğim...

Yazmak bir nevi paylaşmak, anlatmak, dinlemek bir çok şeyi ifade ediyor.

Bende usanmadan yazıyorum...

Eski bir blog olması şu yönden çok çok çok iyi oldu benim için,
 Ben zaten hep yazardım, hayatıma devam ediceğim mesleği de buna göre seçtim. Meslek seçti diye yazanlardan değilim.

Ama tabi ki sadece yazıdan ibaret olmayacak. Kendim için çoklu bir alan olmasına cuma günü karar verdim.

Cuma günü vaktin nasıl geçtiğini anlamadım. Uzun zaman sonra tekrar bloğuma baktığım gündü o gün.

Aslında bu kararı yazın vermiştim. Devamlı olarak yazıcaktım.

Sebebim var bu zamana uzadı hatta erken bile elime aldım.

İlk olarak eski bloğa geçişte hiç bloğuma bakmadan anneme dedim ki eski yazılarımın tümünü sileceğim istemiyorum. İşte öyle istiyorum böyle istiyorum o da "sen bilirsin ama kalsın bence" demişti.

Bense kesin hüküm verip silecektim kiiiiii

Cuma günü dediğim gibi heyecanlı bir vaziyette girdim bloğuma

Hiç yazılarımı okumadan direk ilk olarak fotoğrafın altındaki kısmı yazdım.

Sonra sileceğim yazıları son bir kez okuyayım dedim. Taslaklara al demişti annem kalsınlar ama o bile gözümde yoktu.

Çünkü insanın geçmişte yazdığı şeyleri okumak, ne düşünürsen düşün ne yaparsa yapsın ne okursa okusun psikolojik bir boyutu var mıdır bilmiyorum ama cesaret ister kaçarsın yada kalmasın görülmesin dersin ne bileyim açıklayamıyorum bu durumu tam olarak. Sanırım çok yeniyim ondan :))

Azıcık sıktım galiba kendimi uzun zaman sonra ilk yazımda.

Bu dediğim şey mesela eski fotoğraflar için bile geçerli :))

Bu arada sosyal medya için konuşuyorum tüm bunları.

Her neyse ben o fotoğrafın altına kendimi kısacık geçtim sonra yazılarımı okumaya başladım.

İnanamazsınız çok çok çook iyi geldiler.

Bazı şeyleri hatırladım. Enerji aldım. O 17 yaş enerjisi var ya ergenlik, çılgınlık, delilik hepsini hissettim.

Bazılarını inanılmaz iyi buldum. Resmen kendimi değerlendirmiş gibi oldum.

Kep törenim için olan yazı çok çok iyiymiş sanki değer felsefesi almış ve üzerine yazmışım gibi oldu kendime şaşırdım.

Öyle sıkılacak bir şey olmadığını anladım. O gün bunu düşünmüşüm ve yazmışım dedim.

Hoşuma bile gitti. Çok güldüm çook eğlendim :)).

Ve bir yazı dışında hepsinin kalmasına karar verdim.

O yazı ise o kadar uzun bir tatil anısı ki ben bile okurken sıkıldım açıkçası.

Ben geri geldim...

Daha birikimli daha tecrübeli ...

Daha bir büyümüş geldim.

Gitmeye de pek niyetim yok.

Blogum da çok eksiklikler var ben onları yapayım sonra yazayım dedim ama dayanamadım.

Zamanla hepsi umarım düzelecek ve sizlerle daha sıkı olacağız.

En yakın zamanda sosyal hesaplarımı da ekleyeceğim.

Burada her şeyi sizlerle paylaşacağım.

Şimdilik hoşçakalın sağlıkla kalın...






 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder